30 Eylül 2010 Perşembe

NE BU ŞİMDİ?







Hani herşey bekler bekler de bir anda olur ya sen de ulan ne bu dersin. İşte öyle bir aşamada hayatım. Dün hayatımda ilk kez devlete rölyef yapmak için ihaleye girdim. Daha doğrusu eş dost akraba hoca benimle birlikte ihaleye girdiler :)))). Dünden önceki gün haftada iki günlüğüne anlaştığım bir yere hoca oldum ve bugün de online çevirmen oldum ve aynı zamanda önümüzdeki hafta 3 vasıta ile gitmem gereken haftamın 3 gününü alan okulum ve kendinden habersiz şaşkın bir danışmanım var ki cep telefonu ile ev telefonunu ayırt edemiyor.

Bugünlerde öğrendiklerim ;

             1-  Sabah erken ama çoook erken saatte iskeleye gidildiği takdirde kocaman balık sürüsü görülebileceği,

             2- Martı ehlileştirmek isteyenlerin bundan vazgeçmeleri gerektiği (kafası bozulunca kabalaşabiliyolar)
             3- Davutpaşa'nın içinde çooooooook gizli labirentlerin olduğu yolundaki eşsiz geyiği

öğrendim.

             Neler düşündüm?

             Deniz sisliyken düş gibi oluyor. Nefis. İnsan kendini huzur ülkesinde hissediyor diye düşündüm ve ardından poskolonyalist bir ülkede sisli deniz kenarında yaşasan ne yaşamasan ne dedim. Her yer sis zira.

Yukarıdaki fotoğraf Davutpaşa'ya ait. Nasıl oldu da sevgili danışmanım o koridorda kaybolmadı şaşırdım doğrusu. Olsun o dünyanın en şeker en anlayışlı en tatlı insanı o kadarı olur :))) (Yağladım yıkadım haberi olsun)