22 Aralık 2010 Çarşamba
30 Eylül 2010 Perşembe
NE BU ŞİMDİ?
Hani herşey bekler bekler de bir anda olur ya sen de ulan ne bu dersin. İşte öyle bir aşamada hayatım. Dün hayatımda ilk kez devlete rölyef yapmak için ihaleye girdim. Daha doğrusu eş dost akraba hoca benimle birlikte ihaleye girdiler :)))). Dünden önceki gün haftada iki günlüğüne anlaştığım bir yere hoca oldum ve bugün de online çevirmen oldum ve aynı zamanda önümüzdeki hafta 3 vasıta ile gitmem gereken haftamın 3 gününü alan okulum ve kendinden habersiz şaşkın bir danışmanım var ki cep telefonu ile ev telefonunu ayırt edemiyor.
Bugünlerde öğrendiklerim ;
1- Sabah erken ama çoook erken saatte iskeleye gidildiği takdirde kocaman balık sürüsü görülebileceği,
2- Martı ehlileştirmek isteyenlerin bundan vazgeçmeleri gerektiği (kafası bozulunca kabalaşabiliyolar)
3- Davutpaşa'nın içinde çooooooook gizli labirentlerin olduğu yolundaki eşsiz geyiği
öğrendim.
Neler düşündüm?
Deniz sisliyken düş gibi oluyor. Nefis. İnsan kendini huzur ülkesinde hissediyor diye düşündüm ve ardından poskolonyalist bir ülkede sisli deniz kenarında yaşasan ne yaşamasan ne dedim. Her yer sis zira.
Yukarıdaki fotoğraf Davutpaşa'ya ait. Nasıl oldu da sevgili danışmanım o koridorda kaybolmadı şaşırdım doğrusu. Olsun o dünyanın en şeker en anlayışlı en tatlı insanı o kadarı olur :))) (Yağladım yıkadım haberi olsun)
25 Eylül 2010 Cumartesi
BAZEN BAZI ANLAR BAZI NEDENLERLE ÖZELDİR
Bu özel bir yazı olacak.
Uzun zamandır yapmakta olduğum "annelik" misyonum bana o kadar yapışmış ki bir gün biri çıkıp bana "annelik" yapınca şaşırdım kaldım. Benim gibi çocuk doğurmamış anaç'ları da anlayan varmış demek ki. Bir arkadaşım -İstanbul'da olmanın ne demek olduğunu yaşayıp öğrenmiş bir arkadaşım - benim için uğraş verdi. Birinden bir şey istemeden dahası isteme bile gerek kalmadan karşındaki sana yolunun bir yerinde değiyorsa ve herşeyden önce NASIL olduğunu anlıyorsa paylaşılan kalıcıdır.
Bir yere gitmez ne olursa olsun..
Sevgili İkbal
Benim için sessizce yaptığın iş aramalarına ve herşeyden önce anaçlığına teşekkür ederim. Demek ki hala bir yerlerde iyilik var. Umut verdin bana.
Sevgiyle kal
Üstteki heykel Michelangelo tarafından yapılmıştır. Annelerin en güzelidir. :)))
22 Eylül 2010 Çarşamba
Davutpaşa'ya gitmeyin. Hatta söyleyin haritadan kaldırsınlar. Kampüsü alsınlar Bolu'ya taşısınlar. Daha rahat gidilir ondan şüphem yok. Kadıköy - Davutpaşa arası sinir krizi molası. Çaylar şirketten bile değil rezalet.
İstanbul'da yapılmaması gerekenler listesi birrrrrrrrr:
a) Zengin koca bulmadan, banka soymadan, birinin metresi veya jigolosu olmadan veya bilinen kötü yollardan en az birine düşmeden buraya gelmeyin. İSTANBUL'U GÖSTERİRLER SİZE yoksa.
b) Değişik fikirler aramayın bulamazsınız. Onlar da zengin :)))
c) Master yapmak için ise gidip Doğu Beyazıt'ta falan okuyun. Daha anlamlı ve samimi bulacaksınız.
Tüm bunların yanısıra ;
Bana burada bir şey oldu. Olan şey artık hayatı nakit görmemden ibarettir. Neden nakittir hayat ? Nakite sıkışıp da bir yerden bir yere gidemeyecince hayat duruverir de ondan. İmanım para çoktandır. Kendimi de bozdurucam yakında. Döviz kurundan hesapla kaç getiririm acaba? Maksat vatana millete hayırlı olmam.Hep öyle demezler mi?
Yakında çok yakında piyasalardayım.
Bekleyin beni anacım
:)))
15 Eylül 2010 Çarşamba
DİKKAT DİKKAT TUR REHBERİ KONUŞUYOR...
Tur şunlardan ibarettir;
Beşiktaş İskelesindeki uzun beyaz saçlı adam önemle görülmelidir.
Caddebostan'da denize sıfır bir çay bahçesi keşfedilmiştir. Gidiniz
Beşiktaş'ta 2 liraya pilav yenecek nefis bir büfe var.Gidiniz
Yapılmaması gerekenler;
Eşinize dostunuza İstanbul'a taşındım demeyin. Hatta Bingöl'deyim gel istersen falan deyin. Ama bunu yapın kesin.
Hım haşlama patatesi tereyağında çeviriyoruz.Üzerine biraz kekik ve kırmızı biber serperek yiyoruz. Ama patatesler hafif kızarmış olacak. Nefis ötesi.
Bulunanlar ;
Gemi halatları ile binaları birleştirme. Yanaşsınlar birbirlerine. Herşey çok uzak burada. Yakın olsunlar.
Kız kulesine elbise giydirme.
Bugünlük bu kadar olsun bakalım.
Yukarıdaki heykel Socrates'in baldıran içtikten sonraki halidir.Keşke her insan onun kadar onurlu ve inançlı olsa.
14 Eylül 2010 Salı
BİR MARTI KLASİĞİ
İki gündür uçan şeylerle bir yakınlaşmam var. Dün sabah camın önündeki güvercine yemek uzattım kaçmadı yedi..Camın önüne bakan gözü çok şeker gözüküyordu.Bugün sabah ise kocaman bir martı ta burnuma kadar alçaldı. Doğrusu garip bir andı. Sanırım hep birlikte uçuyoruz. Hadi arkadaşlar bir ada yapıp gelelim. Hop ordasın hop burda.
Bu şehirde deniz olduğunu hatırlamam iyi oldu. Ben İstanbul'u iki sokak arasında sanıyordum.
Bugün öğrendiklerim;
1- Karaköy Perşembe pazarında alüminyum satıyorlarmış. Konstrüksiyon için iyi olabilir.
2- Orhan Pamuk'un Beyaz Kalesi'ndeki havai fişeklerin ne kadar yaratıcı olduğunu,
3- Foucault'u sevmediğimi farkettiğimi
öğrendim.
Bir de yaşama dair kısa not.
Koyver gitsin. Zaten "Herşey akıyor".
Üstteki resim Turner'a ait. Sonbahar tadı için.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)




