14 Eylül 2010 Salı

BİR MARTI KLASİĞİ



İki gündür uçan şeylerle bir yakınlaşmam var. Dün sabah camın önündeki güvercine yemek uzattım kaçmadı yedi..Camın önüne bakan gözü çok şeker gözüküyordu.Bugün sabah ise kocaman bir martı ta burnuma kadar alçaldı. Doğrusu garip bir andı. Sanırım hep birlikte uçuyoruz. Hadi arkadaşlar bir ada yapıp gelelim. Hop ordasın hop burda.

Bu şehirde deniz olduğunu hatırlamam iyi oldu. Ben İstanbul'u iki sokak arasında sanıyordum.

Bugün öğrendiklerim;

       1- Karaköy Perşembe pazarında alüminyum satıyorlarmış. Konstrüksiyon için iyi olabilir.
       2- Orhan Pamuk'un Beyaz Kalesi'ndeki havai fişeklerin ne kadar yaratıcı olduğunu,
       3- Foucault'u sevmediğimi farkettiğimi
      
öğrendim.

       Bir de yaşama dair kısa not.

       Koyver gitsin. Zaten "Herşey akıyor".

      Üstteki resim Turner'a ait. Sonbahar tadı için.

Hiç yorum yok: