30 Eylül 2010 Perşembe

NE BU ŞİMDİ?







Hani herşey bekler bekler de bir anda olur ya sen de ulan ne bu dersin. İşte öyle bir aşamada hayatım. Dün hayatımda ilk kez devlete rölyef yapmak için ihaleye girdim. Daha doğrusu eş dost akraba hoca benimle birlikte ihaleye girdiler :)))). Dünden önceki gün haftada iki günlüğüne anlaştığım bir yere hoca oldum ve bugün de online çevirmen oldum ve aynı zamanda önümüzdeki hafta 3 vasıta ile gitmem gereken haftamın 3 gününü alan okulum ve kendinden habersiz şaşkın bir danışmanım var ki cep telefonu ile ev telefonunu ayırt edemiyor.

Bugünlerde öğrendiklerim ;

             1-  Sabah erken ama çoook erken saatte iskeleye gidildiği takdirde kocaman balık sürüsü görülebileceği,

             2- Martı ehlileştirmek isteyenlerin bundan vazgeçmeleri gerektiği (kafası bozulunca kabalaşabiliyolar)
             3- Davutpaşa'nın içinde çooooooook gizli labirentlerin olduğu yolundaki eşsiz geyiği

öğrendim.

             Neler düşündüm?

             Deniz sisliyken düş gibi oluyor. Nefis. İnsan kendini huzur ülkesinde hissediyor diye düşündüm ve ardından poskolonyalist bir ülkede sisli deniz kenarında yaşasan ne yaşamasan ne dedim. Her yer sis zira.

Yukarıdaki fotoğraf Davutpaşa'ya ait. Nasıl oldu da sevgili danışmanım o koridorda kaybolmadı şaşırdım doğrusu. Olsun o dünyanın en şeker en anlayışlı en tatlı insanı o kadarı olur :))) (Yağladım yıkadım haberi olsun)

25 Eylül 2010 Cumartesi

BAZEN BAZI ANLAR BAZI NEDENLERLE ÖZELDİR




Bu özel bir yazı olacak.



Uzun zamandır yapmakta olduğum "annelik" misyonum bana o kadar yapışmış ki bir gün biri çıkıp bana "annelik" yapınca şaşırdım kaldım. Benim gibi çocuk doğurmamış anaç'ları da anlayan varmış demek ki. Bir arkadaşım -İstanbul'da olmanın ne demek olduğunu yaşayıp öğrenmiş bir arkadaşım - benim için uğraş verdi. Birinden bir şey istemeden dahası isteme bile gerek kalmadan karşındaki sana yolunun bir yerinde değiyorsa ve herşeyden önce NASIL olduğunu anlıyorsa paylaşılan kalıcıdır.
Bir yere gitmez ne olursa olsun..

Sevgili İkbal

Benim için sessizce yaptığın iş aramalarına ve herşeyden önce anaçlığına teşekkür ederim. Demek ki hala bir yerlerde iyilik var. Umut verdin bana.

Sevgiyle kal 

Üstteki heykel Michelangelo tarafından yapılmıştır. Annelerin en güzelidir. :)))

22 Eylül 2010 Çarşamba




Davutpaşa'ya gitmeyin. Hatta söyleyin haritadan kaldırsınlar. Kampüsü alsınlar Bolu'ya taşısınlar. Daha rahat gidilir ondan şüphem yok. Kadıköy - Davutpaşa arası sinir krizi molası. Çaylar şirketten bile değil rezalet.

İstanbul'da yapılmaması gerekenler listesi birrrrrrrrr:

a) Zengin koca bulmadan, banka soymadan, birinin metresi veya jigolosu olmadan veya bilinen kötü yollardan en az birine düşmeden buraya gelmeyin. İSTANBUL'U GÖSTERİRLER SİZE yoksa.

b) Değişik fikirler aramayın bulamazsınız. Onlar da zengin :)))

c) Master yapmak için ise gidip Doğu Beyazıt'ta falan okuyun. Daha anlamlı ve samimi bulacaksınız.

Tüm bunların yanısıra ;

Bana burada bir şey oldu. Olan şey artık hayatı nakit görmemden ibarettir. Neden nakittir hayat ? Nakite sıkışıp da bir yerden bir yere gidemeyecince hayat duruverir de ondan.  İmanım para çoktandır. Kendimi de bozdurucam yakında. Döviz kurundan hesapla kaç getiririm acaba? Maksat vatana millete hayırlı olmam.Hep öyle demezler mi?

Yakında çok yakında piyasalardayım.

Bekleyin beni anacım
:)))

15 Eylül 2010 Çarşamba







DİKKAT DİKKAT TUR REHBERİ KONUŞUYOR...
 
Tur şunlardan ibarettir;

Beşiktaş  İskelesindeki uzun beyaz saçlı adam önemle görülmelidir.
Caddebostan'da  denize sıfır bir çay bahçesi keşfedilmiştir. Gidiniz
Beşiktaş'ta 2 liraya pilav yenecek nefis bir büfe var.Gidiniz

Yapılmaması gerekenler;

 Eşinize dostunuza İstanbul'a taşındım demeyin. Hatta Bingöl'deyim gel istersen falan deyin. Ama bunu yapın kesin.

 Hım haşlama patatesi tereyağında çeviriyoruz.Üzerine biraz kekik ve kırmızı biber serperek  yiyoruz. Ama patatesler hafif kızarmış olacak. Nefis ötesi.

Bulunanlar ;

Gemi halatları ile binaları birleştirme. Yanaşsınlar birbirlerine. Herşey çok uzak burada. Yakın olsunlar.
Kız kulesine elbise giydirme.

Bugünlük bu kadar olsun bakalım.

Yukarıdaki heykel Socrates'in baldıran içtikten sonraki halidir.Keşke her insan onun kadar onurlu ve inançlı olsa.




 

14 Eylül 2010 Salı

BİR MARTI KLASİĞİ



İki gündür uçan şeylerle bir yakınlaşmam var. Dün sabah camın önündeki güvercine yemek uzattım kaçmadı yedi..Camın önüne bakan gözü çok şeker gözüküyordu.Bugün sabah ise kocaman bir martı ta burnuma kadar alçaldı. Doğrusu garip bir andı. Sanırım hep birlikte uçuyoruz. Hadi arkadaşlar bir ada yapıp gelelim. Hop ordasın hop burda.

Bu şehirde deniz olduğunu hatırlamam iyi oldu. Ben İstanbul'u iki sokak arasında sanıyordum.

Bugün öğrendiklerim;

       1- Karaköy Perşembe pazarında alüminyum satıyorlarmış. Konstrüksiyon için iyi olabilir.
       2- Orhan Pamuk'un Beyaz Kalesi'ndeki havai fişeklerin ne kadar yaratıcı olduğunu,
       3- Foucault'u sevmediğimi farkettiğimi
      
öğrendim.

       Bir de yaşama dair kısa not.

       Koyver gitsin. Zaten "Herşey akıyor".

      Üstteki resim Turner'a ait. Sonbahar tadı için.

12 Eylül 2010 Pazar

AYLAR OLDU BİLİYORUM.GEREKÇELERİM VAR GEREKÇELERİM




Evet 365 gün testi mi hadi oradan saçmalamışım derken aniden kalktım yazmaya başladım. Bugün İstanbul'da ilk sergimi açtım. Hani eskiden düşlediğim gibi. Ama bir eksikle ki- o eksik nasıl oluyorsa hep benimledir- daha bir değişik olacağını düşünmüştüm daha çok hissedeceğimi ve "işte başardım" diyeceğimi. Bunların hiçbiri olmadı gittim uyudum. Belki de bir şeye ulaşmanın kuralı bu. Ulaşınca bitiyor. Oysa ulaşınca çoğalmalı şeyler.

Bir dostum "Evren" den hayırlısını istemem konusunda beni dürtüyor. Haklı da. Şu aralar suratsızlığın dibine vurdum. Suratımı düzeltmek için bir şeyler yapmalıyım. Evrene istek yapıyorum ve bunu cidden yapıyorum. İşte isteklerim. Yarın dostuma bunları okutunca bakalım hala ısrar edecek mi :)) ?

              Analitik kafam isteklerini koordine et emrini verdiğinden isteklerimi A-Çok İstenenler ve B- Eh Belki İstenenler diye ikiye ayırdım. İşte listem :

              A-ÇOK İSTENENLER

                   1-Venedik Bienali'ne bir bilet. Özel olarak davet edilicem. Havalı bir şekilde iş yapıp dönücem.
                   2-Kendime ait 3 katlı bir atölye.Katlardan biri çok çok özel yemeklerin , sayısız kahve çeşitlerinin ve belli kalitede insanların geldiği bir cafe/restoran olacak. Her türlü yaratıcı yemek tarifi (ki bu tarifler gelenlerin getirdikleri ile de çoğalacak) burada uygulanacak.(Esin kulakların çınladı mı?) İkinci kat çamur ve kalıp atölyesi olacak ve asla kitch işler alınmayacak yapılmayacak. Üretmek isteyen insanların (ama çaresiz ev kadınlarının değil :))) ve altın günü tadından uzak :)) ) ortak adresi olacak.Üst kat ise üretilenlerin tartışıldığı ve edebiyatçıların,felsefecilerin,yazarların uğradığı bohem kriz merkezi olacak. Ha unuttum ahşap,taş ve metal çalışmak isteyenler için atölyenin dışında ufak ek binalar olacak.
                   3-Tekne bir ev istiyorum.Denizin üzerinde yaşamak istiyorum.Tekne ufak olsa da olur ama kesinlikle sağlıklı bir hale getirilecek ve seyyar olacak. Normal bir evde ne varsa teknede de onlardan bulunacak. Çok lüks değil ama yaşanacak kadar sıcak ve temiz olacak.
                   4-Tekne evim atölyemin önünde demirli olsun.Atölyem de haliyle deniz kenarında bir yerde olsun.
                   5--Yıldız Teknik.Kaç yıldır hayalim olan yer.

                  A-EH BELKİ İSTENENLER

                  Akademisyenlik belki istenebilir. Ders anlatmak için doğmuşum gibi bir hissim var. Ama bu uygun değilse ilk şartlarla değişebilir tabi.
                   Vapur ile Avrupayı Asya ile birleştirme projesi belki istenebilir.Ondan henüz emin değilim.
                   Avrupa turu belki,Hindistan belki,
                 

                 Yazınca az şey de istemiyormuşum onu gördüm. Peki öncelikli olan hangisi? İlk listedekilerin hepsi.
Uygunsa ve zamanı gelince olsun artık bunlar. Tüm bunları yapabileceğimi biliyorum.

                  Konuya uygun fotoğrafı üste ekleyip siftah benden vermesi evrenden diyorum.


                 

20 Haziran 2010 Pazar



Tamam biliyorum çok zaman geçti. Ama hayatımı bir bilseniz hak verirdiniz. Bayrak yarışı şeklinde yaşıyorum. Bu sıralar ögrendiklerim şunlar;

         1- Ali Hadi Bara Avrupa'ya gönderdiği İlhan Koman oradaki yenilikçi akımlardan etkilenince çıldırıp onu vatan hainliğiyle suçlamış neredeyse. Daha sonraları İlhan Koman hocam bi bakın bi gezin deyince ansızın heykel tarzını değiştirip dönmüş buraya :)) geç olmuş ama güç olammaış sanki.

.         2-Ortaçağda İkonoplast diye bir dönem var . Bütün antik heykellerin pipileri kırılmış gerekçede aşırı müstehçen olmalarıymış. Yani biz ortaçağa yeni girdik de denilebilir buna.

          Bugün düşündüklerim şunlar;

          Huzur kendinden gelen bir şey. Huzurlu olmak zaman alıyor emek istiyor kavga istiyor ama sonunda oluyor. Heyecansız bir yaşlılık değil heyecanlı bir dinginlik ve başarmanın getirdiği o kendindelik, farkındalık aman hepsi işte.

Üstte Rahmi Aksungur'un bir yerleştirmesini göreceksiniz. Bence usta her zaman usta işte ve her yerde.