15 Eylül 2010 Çarşamba
DİKKAT DİKKAT TUR REHBERİ KONUŞUYOR...
Tur şunlardan ibarettir;
Beşiktaş İskelesindeki uzun beyaz saçlı adam önemle görülmelidir.
Caddebostan'da denize sıfır bir çay bahçesi keşfedilmiştir. Gidiniz
Beşiktaş'ta 2 liraya pilav yenecek nefis bir büfe var.Gidiniz
Yapılmaması gerekenler;
Eşinize dostunuza İstanbul'a taşındım demeyin. Hatta Bingöl'deyim gel istersen falan deyin. Ama bunu yapın kesin.
Hım haşlama patatesi tereyağında çeviriyoruz.Üzerine biraz kekik ve kırmızı biber serperek yiyoruz. Ama patatesler hafif kızarmış olacak. Nefis ötesi.
Bulunanlar ;
Gemi halatları ile binaları birleştirme. Yanaşsınlar birbirlerine. Herşey çok uzak burada. Yakın olsunlar.
Kız kulesine elbise giydirme.
Bugünlük bu kadar olsun bakalım.
Yukarıdaki heykel Socrates'in baldıran içtikten sonraki halidir.Keşke her insan onun kadar onurlu ve inançlı olsa.
14 Eylül 2010 Salı
BİR MARTI KLASİĞİ
İki gündür uçan şeylerle bir yakınlaşmam var. Dün sabah camın önündeki güvercine yemek uzattım kaçmadı yedi..Camın önüne bakan gözü çok şeker gözüküyordu.Bugün sabah ise kocaman bir martı ta burnuma kadar alçaldı. Doğrusu garip bir andı. Sanırım hep birlikte uçuyoruz. Hadi arkadaşlar bir ada yapıp gelelim. Hop ordasın hop burda.
Bu şehirde deniz olduğunu hatırlamam iyi oldu. Ben İstanbul'u iki sokak arasında sanıyordum.
Bugün öğrendiklerim;
1- Karaköy Perşembe pazarında alüminyum satıyorlarmış. Konstrüksiyon için iyi olabilir.
2- Orhan Pamuk'un Beyaz Kalesi'ndeki havai fişeklerin ne kadar yaratıcı olduğunu,
3- Foucault'u sevmediğimi farkettiğimi
öğrendim.
Bir de yaşama dair kısa not.
Koyver gitsin. Zaten "Herşey akıyor".
Üstteki resim Turner'a ait. Sonbahar tadı için.
12 Eylül 2010 Pazar
AYLAR OLDU BİLİYORUM.GEREKÇELERİM VAR GEREKÇELERİM
Evet 365 gün testi mi hadi oradan saçmalamışım derken aniden kalktım yazmaya başladım. Bugün İstanbul'da ilk sergimi açtım. Hani eskiden düşlediğim gibi. Ama bir eksikle ki- o eksik nasıl oluyorsa hep benimledir- daha bir değişik olacağını düşünmüştüm daha çok hissedeceğimi ve "işte başardım" diyeceğimi. Bunların hiçbiri olmadı gittim uyudum. Belki de bir şeye ulaşmanın kuralı bu. Ulaşınca bitiyor. Oysa ulaşınca çoğalmalı şeyler.
Bir dostum "Evren" den hayırlısını istemem konusunda beni dürtüyor. Haklı da. Şu aralar suratsızlığın dibine vurdum. Suratımı düzeltmek için bir şeyler yapmalıyım. Evrene istek yapıyorum ve bunu cidden yapıyorum. İşte isteklerim. Yarın dostuma bunları okutunca bakalım hala ısrar edecek mi :)) ?
Analitik kafam isteklerini koordine et emrini verdiğinden isteklerimi A-Çok İstenenler ve B- Eh Belki İstenenler diye ikiye ayırdım. İşte listem :
A-ÇOK İSTENENLER
1-Venedik Bienali'ne bir bilet. Özel olarak davet edilicem. Havalı bir şekilde iş yapıp dönücem.
2-Kendime ait 3 katlı bir atölye.Katlardan biri çok çok özel yemeklerin , sayısız kahve çeşitlerinin ve belli kalitede insanların geldiği bir cafe/restoran olacak. Her türlü yaratıcı yemek tarifi (ki bu tarifler gelenlerin getirdikleri ile de çoğalacak) burada uygulanacak.(Esin kulakların çınladı mı?) İkinci kat çamur ve kalıp atölyesi olacak ve asla kitch işler alınmayacak yapılmayacak. Üretmek isteyen insanların (ama çaresiz ev kadınlarının değil :))) ve altın günü tadından uzak :)) ) ortak adresi olacak.Üst kat ise üretilenlerin tartışıldığı ve edebiyatçıların,felsefecilerin,yazarların uğradığı bohem kriz merkezi olacak. Ha unuttum ahşap,taş ve metal çalışmak isteyenler için atölyenin dışında ufak ek binalar olacak.
3-Tekne bir ev istiyorum.Denizin üzerinde yaşamak istiyorum.Tekne ufak olsa da olur ama kesinlikle sağlıklı bir hale getirilecek ve seyyar olacak. Normal bir evde ne varsa teknede de onlardan bulunacak. Çok lüks değil ama yaşanacak kadar sıcak ve temiz olacak.
4-Tekne evim atölyemin önünde demirli olsun.Atölyem de haliyle deniz kenarında bir yerde olsun.
5--Yıldız Teknik.Kaç yıldır hayalim olan yer.
A-EH BELKİ İSTENENLER
Akademisyenlik belki istenebilir. Ders anlatmak için doğmuşum gibi bir hissim var. Ama bu uygun değilse ilk şartlarla değişebilir tabi.
Vapur ile Avrupayı Asya ile birleştirme projesi belki istenebilir.Ondan henüz emin değilim.
Avrupa turu belki,Hindistan belki,
Yazınca az şey de istemiyormuşum onu gördüm. Peki öncelikli olan hangisi? İlk listedekilerin hepsi.
Uygunsa ve zamanı gelince olsun artık bunlar. Tüm bunları yapabileceğimi biliyorum.
Konuya uygun fotoğrafı üste ekleyip siftah benden vermesi evrenden diyorum.
20 Haziran 2010 Pazar
Tamam biliyorum çok zaman geçti. Ama hayatımı bir bilseniz hak verirdiniz. Bayrak yarışı şeklinde yaşıyorum. Bu sıralar ögrendiklerim şunlar;
1- Ali Hadi Bara Avrupa'ya gönderdiği İlhan Koman oradaki yenilikçi akımlardan etkilenince çıldırıp onu vatan hainliğiyle suçlamış neredeyse. Daha sonraları İlhan Koman hocam bi bakın bi gezin deyince ansızın heykel tarzını değiştirip dönmüş buraya :)) geç olmuş ama güç olammaış sanki.
. 2-Ortaçağda İkonoplast diye bir dönem var . Bütün antik heykellerin pipileri kırılmış gerekçede aşırı müstehçen olmalarıymış. Yani biz ortaçağa yeni girdik de denilebilir buna.
Bugün düşündüklerim şunlar;
Huzur kendinden gelen bir şey. Huzurlu olmak zaman alıyor emek istiyor kavga istiyor ama sonunda oluyor. Heyecansız bir yaşlılık değil heyecanlı bir dinginlik ve başarmanın getirdiği o kendindelik, farkındalık aman hepsi işte.
Üstte Rahmi Aksungur'un bir yerleştirmesini göreceksiniz. Bence usta her zaman usta işte ve her yerde.
4 Haziran 2010 Cuma
Galileo Galilei -
Galileo'nun bilmem kaç yüzyıllık hayran kitlesine bugün biri daha eklendi. Ben kendimi ekledim.
Nasıl bir akıl bu adamdaki ve nasıl bir kurnazlık inanılır gibi değil.
İki Büyük Dünya Sistemi Üzerine Diyaloglar kitabı önerilir.
Bugün şunları öğrendim ;
1- Galileo ay yüzeyinin pürüzsüz küre değilde ( o zamana kadar her gök cismi pürüzsüz küre olarak algılanıyormuş ve bu küreler şeffafmış) bildiğimiz 3. sınıf taş toprak olduğunu beyan edince, İngiliz Büyükelçisi mektubunda İngiltere Kralına şöyle haykırmış;
"Sayın Kral hazretleri Galileo diye bir astronom ayın dağlık taşlık bir yer olduğunu söylüyor"
2-Galileo diyaloglarda "Simplicio" diye bir karakteri Aristoteles'çi bağnaz sistemin savunucusu olarak konuşturuyor ve Simplicio İtalyanca aptal anlamına geliyor. Kurnazlığa gel :)))
Şunları düşündüm;
İstanbul Üniversitesi'nin ne kadar havalı bir kapısı olduğunu ve benim havalı kapılara bir zaafım olduğunu :) (özellikle etrafta saaf da varsa )
2- İnsanlık keşiflerine biraz daha erken başlasaydı şimdi hangi uzay-zaman'da tur atacak olduğumuzu ve mesela master'a İstanbul'a değilde Cassiopia takım yıldızına gitmemin mümkün olduğunu ( süper novaları pek güzelmiş)
düşündüm.
Not: Galileo'nun şerefine Pink Floyd "Dark Side of The Moon" albüm kapağı iyi gider dedim. Newton senin de kulakların çınlasın.
3 Haziran 2010 Perşembe
Kombine kesici alet seti :)
Bugün neler öğrendim;
Vida ile Tornavida'nın tarihi diye bir kitap var. Tubitak yayınlarından çıkmış. İşte kitaptan derlediklerim.
1- İlk kombine kesici alet (balta-keser) Girit'teki Minos uygarlığında kullanılmış.Dövme demirden ilk çiviyi de Roma'lılar yapmış.Yassı ve oval bir tahta sapı ise ilk tornavida imiş.
2- Romalılar düğmeyi sadece süs amaçlı kullanıyorlarmış ve kıyafet birleştirme maksatlı kullanımı ilk kez Kuzey Avrupa'da nerden çıktığı bilinmeyen bir şekilde ansızın düğme - ilik ikilisi olarak ortaya çıkmış.
3-Ramelli diye bir adam kendine astronomik çarklıları örnek alarak bir kitap döndürme aleti yapmış. Alet bir mekanik dehanın ürünüymüş.
Şunları düşündüm;
Kepler, Galileo, Leonardo ve Newton'un çağında yaşamak isterdim. Büülü bir dünya imiş o. Şu an, bu çağ gerçekten sıkıcı. Çok sıkıcı hem de. Keşke bir yanımda Newton ve bir yanımda Galileo oturuyor olsaydık ve herşey daha az keşfedilmiş olsaydı. Bilinmez daha fazla olsaydı ve çok ama çok şeyi biz bulsaydık. Yani biraz saçma oldu tabi onlar bulmuş da zaten en azından ben de orada olsaydım demek istedim.
Not: Ramelli'nin kitap döndürme aleti yukarıdaki gravürde. Bana da bir tane lazım.:)
1 Haziran 2010 Salı
korkuyorum o halde varım
Epey oldu epey. Farkındayım ama çok çok fazla koşuyorum. Kafamın içinde helyum gazı var sanki. Bu yazı yazamadığım günlerin tamamı içindir.
Socrates'in bir sözü bugüne damgasını vurdu. Anlayana sivri sinek tabii. Anlamayan anlamıyor sonuçta.
"Kendin pahasına olduktan sonra tüm dünyayı kazansan ne çıkar " diyor dostum. Haklı da. Korkularımızla kovuklarımızda yaşıyoruz. Korkularımızı kovuklarımızda saklıyoruz. Korkularımız bizim kıymetlilerimiz ve korkularımız biziz. Bir insandan korkak olana doğru evrimleşiyoruz. Bunun temel tözü ise MADDE. MADDE= BEN, BEN= MADDE. Maddemiz kadar varız. Maddemiz yoksa yokuz. Korkak olan en çok maddi kayıpla korkutulur ve korkma yolundaki eğilimine böyle başlar. Evrim, yüklü bir banka hesabı, bir ev, bir araba ve teneke bir beyinle son bulur. Bu üçüncü halin imkanlılığıdır. İnsan insan olmaktan çıkmış ŞEY olmuştur. Kendinden harekete sahip değildir. Ancak paranın ve maddenin hareketi ve korkularının zoru ile hayatta kalabilir.
İşte bugün öğrendiğim ve düşündüğüm buydu. Korkaklara söz, korkmayanlara selam olsun.
NOT: Munch'un "Çığlık" isimli tablosu yukarıdadır. Tüm korkaklara gelsin.:)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)






